سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
به وبلاگ من خوش آمدید (جمعه 87/4/21 ساعت 2:51 عصر)

 

 

به وبلاگ من خوش آمدید





شی گرایی در زبان: C# (جمعه 87/4/21 ساعت 2:31 عصر)

 

 

 

 

 

+ شی گرایی در زبان: C# 

بر چند پایه استوار است که به قرار زیرند:
- Inheritance
- Encapsulation
- Polymorphism
- Abstraction
- Interface
اکنون به توضیح مختصر هر یک می پردازیم.

:Inheritance ارث بری

پدر و فرزندی را در نظر بگیرید. هر پدری مشخصات فردی به خصوصی دارد. فرزند وی می تواند همه خصوصیات او را به ارث برد و خصوصیتهای دیگری نیز داشته باشد که پدرش ندارد. این یعنی ارث بری! برای مثال پدر وقتی عصبانی می شود، داد و فریاد می کند. پسر هم این خصوصیت را به ارث می برد با این تفاوت که وقتی عصبانی می شود، علاوه بر داد زدن، چند عدد بشقاب هم می شکند. در برنامه نویسی شئ گرا از مفهوم ارث بری استفاده های زیادی می شود. برای تفهیم راحت تر مسئله فرض کنید کلاسی به نام وسیله نقلیه داریم. از آنجا که هر وسیله نقلیه ای حرکت می کند، رنگ دارد، سرعت دارد، ترمز می گیرد و… می توانیم همه این متدها و فیلدها( کدام متدها و فیلدها!؟) را در کلاس وسیله نقلیه تعریف کنیم. حال یک وهله از این کلاس را در نظر بگیرید (مثلا دوچرخه!). یک دوچرخه یک وسیله نقلیه است که همه خصوصیات عمومی یک وسیله نقلیه را دارد و البته خصوصیاتی دارد که مختص خودش هستند و در انواع دیگر یافت نمی شوند. به این منظور این دوچرخه می تواند ویژگیها و متدهای مشترک را از کلاس وسیله نقلیه به ارث ببرد و در عین حال ویژگیهای منحصر به خود را نیز داشته باشد. قابلیت استفاده دوباره از کد (Reusability) یکی از مزیات اصلی ارث بری است.

Encapsulation

همانطور که از اسمش پیداست، به قرار دادن پیاده سازی در یک کپسول اشاره می کند، به طوری که کاربر بیرونی از نحوه پیاده سازی مطلع نباشد و فقط بداند که این کپسول کار خاصی را انجام می دهد. وقتی یک کپسول می خورید نمی دانید که در داخل آن چه چیزی هست و فقط به این فکر می کنید که این کپسول چه تاثیری در بدن شما می گذارد!

فرض کنید سوار ماشینی هستید که به سرعت در حرکت است! در مسیری که می روید ماشین پدر نامزدتان از روبرو به شما نزدیک می شود و سعی می کنید سریع ترمز بگیرید تا برخورد نکنید. اگر قرار باشد که بدانید بعد از فشار دادن پدال ترمز چه عملیاتی انجام می شود تا ترمز گرفته شود، دیگر باید از ازدواج قطع امید کنید. ولی اگر تنها بدانید که با فشار دادن پدال، ترمز گرفته می شود شما خوشبخت خواهید شد. در واقع ما در اینجا کار ترمز گرفتن ماشین را به صورت یک کپسول آماده در نظر می گیریم. هدف Encapsulation این است که ما را از پرداختن به ریز موضوعات رها کند و اشیاء را به صورت یک جعبه سیاهی بدانیم که به ازای یک ورودی خاص خروجی خاصی می دهند. اگر می خواهیم کدهای ما نیز این مورد را رعایت کنند باید سعی کنیم نگاه کپسولی به اشیاء و عملکرد آنها داشته باشیم. در #C برای کپسوله کردن از Access Modifierهای protected ،private و public استفاده می شود.

Polymorphism

فرض کنید پدر شما کار خاصی را به طریق خاصی انجام می دهد. مثلا برای پختن غذا (حقیقتی است تلخ!) اول ظرفهای دیشب را شسته و بعد گاز را روشن می کند و بعد غذا می پزد! شما که خصوصیات پدر و کارهای او را به ارث می برید برای مثال برای پختن غذا ابتدا گاز را روشن می کنید، بعد کبریت می کشید، غذا را می پزید و بعد ظرفهای دیشب را می شویید! (توصیه می کنم نگذارید ظرفهایتان نشسته بمانند!) برادر شما ممکن است همین کار را به طریق دیگری انجام دهد. پختن غذا کاری است که شما از پدر خود به ارث می برید!!! ولی آن را به طریق دیگری انجام می دهید. یعنی یک کار ثابت توسط فرزندان مختلف یک پدر به طرق مختلفی انجام می شود. این دقیقا همان چیزی است که به آن چند شکلی یا Polymorphism می گویند.

Abstraction

تجرید یا مجرد سازی! به کلاسی مجرد گفته می شود که پیاده سازی متدها در آن انجام نمی شود! بر خلاف انسانها که مجرد تعریف دیگری برایشان دارد! حال سئوالی پیش می آید که اگر کلاسی داشته باشیم که نخواهیم پیاده سازی متدها را در آن انجام بدیم، از آن کلاس چه استفاده ای می کنیم؟ برای پاسخ به این سئوال شرایط زیر را در نظر بگیرید:
فرض می کنیم که شما رییس یک شرکت بزرگ برنامه نویسی هستید و می خواهید پروژه بزرگی را انجام دهید. برای اجرای پروژه از برنامه نویسان مختلفی استفاده می کنید که ممکن است همه آنها هموطن نباشند! مثلا هندی، ایرانی یا آلمانی باشند! اگر قرار باشد هر برنامه نویسی در نامگذاری متدها و کلاسهایش آزاد باشد، در کد نویسی هرج و مرج به وجود می آید. شما به عنوان مدیر پروژه، کلاسی تعریف می کنید که در آن تمام متدها با ورودی و خروجی هایشان مشخص باشند. ولی این متدها را پیاده سازی نمی کنید و کار پیاده سازی را به برنامه نویسان می دهید و از آنها می خواهید که همه کلاسهایی را که می نویسند از این کلاس شما به ارث ببرند و متدها را به طور دلخواه پیاده سازی کنند. این باعث می شود که شما با داشتن یک کلاس، ورودی و خروجی های مد نظر خود را داشته باشید و دیگر نگران برنامه نویسان نباشید. کلاسی که شما تعریف می کنید یک کلاس مجرد نامیده می شود.
برای تعریف یک کلاس مجرد از کلمه کلیدی abstract استفاده می کنیم. فیلدهایی که می خواهیم در کلاسهای مشتق شده از این کلاس پیاده سازی شوند حتما باید با abstract تعریف شوند. یک کلاس مجرد می تواند فیلدها و متدهای نامجرد داشته باشد. اگر متد نامجردی در یک کلاس مجرد تعریف کردید، حتما باید آن را پیاده سازی کنید و نمی توانید پیاده سازی آن را به کلاسهای مشتق شده بسپارید.

 Interface

اینترفیس در برنامه نویسی همانند همان کلاس است تنها با این تفاوت که هیچکدام از اعضای آن پیاده سازی نمی شوند. در واقع یک اینترفیس گروهی از متدها، خصوصیات، رویدادها و Indexer ها هستند که در کنار هم جمع شده اند. اینترفیس ها را نمی توان Instantiate (وهله سازی) کرد (یعنی نمی توان وهله ای از یک اینترفیس ایجاد کرد!). تنها چیزی که یک اینترفیس دارا می باشد امضای (signature) تمامی اعضای آن می باشد. به این معنی که ورودی و خروجی متدها، نوع Property ها و… در آن تعریف می شوند ولی چیزی پیاده سازی نمی شود. اینترفیس ها سازنده و فیلد ندارند (امری است بدیهی! چرا؟). یک اینترفیس نمی تواند Operator Overload داشته باشد و دلیل آن این است که در صورت وجود این ویژگی، احتمال بروز مشکلاتی از قبیل ناسازگاری با دیگر زبانهای NET. مانند VB.NET که از این قابلیت پشتیبانی نمی کند وجود داشت. نحوه تعریف اینترفیس بسیار شبیه تعریف کلاس است تنها با این تفاوت که در اینترفیس پیاده سازی وجود ندارد.

حالا این اینترفیس در کجا به کار می آید؟ اگر با C++کار کرده باشید ( در آن صورت کارتان خیلی درست می باشد!!!) با واژه ارث بری چند گانه آشنا هستید. ولی احتمالا شنیدید که جاوا و #C از ارث بری چندگانه پشتیبانی نمی کنند. (یعنی یک کلاس از چند کلاس دیگر به ارث ببرد). گاهی لازم داریم از چند کلاس به ارث ببریم. راه حلش این است که از اینترفیس ها استفاده کنیم. ولی بدانید که اگر از اینترفیسی به ارث بردید باید تمام متدهای آن را پیاده سازی کنید. یک کلاس می تواند تا اینترفیس و تنها یک کلاس ارث ببرد.






وراثت: (جمعه 87/4/21 ساعت 2:30 عصر)
وراثت . عملی است که یک شی می تواند مشخصه های شی دیگری را بدست آورد . به همین دلیل از مفهوم دسته بندی سلسله مراتبی پشتیبانی می کند . اگر در رابطه با وراثت بیشتر فکر کنید اطلاعات بیشتری راجع به دسته بندی سلسله مراتبی ( از بالا به پایین ) بدست خواهید آورد . به عنوان مثال سیب قرمز بخشی از دسته بندی سیب که آن هم بخشی از کلاس میوه هاست که آن هم در کلاس بزرگتری به نام غذا قرار دارد . کلاس غذا دارای مشخصات اصلی ( خوراکی . پروتئین و غیره ) است که به طور منطقی به زیر کلاس های غذا اعمال می شود . علاوی بر این مشخصات کلاس میوه دارای مشخصه های ( آبدار. شیرین و غیره ) است که آن را از سایر غذا ها متمایز می کند . کلاس سیب نیز مشخصه های خاصی را برای یک سیب تعریف می کند که عبارتند از : رسیدن روی درخت و غیره . یک سیب قرمز تمام خصوصیات کلاسهای بالاتر را به ارث می برد و فقط مشخصه هایی که منحصر به فرد هستند

را تعریف خواهیم کرد .
بدون استفاده از وراثت هرشی به طور مجزا بایستی تمام مشخصه های خودش
را تعریف کند .با استفاده از وراثت شی فقط نیاز به تعریف مشخصه هایی دارد که در داخل آن کلاس منحصر به فرد هستند . این سبب می شود که صفات عمومی را از پدرشان به ارث ببرند .
بنابراین . مکانیزم وراثت به یک شی امکان میدهد تا نمونه خاصا از یک حالت عمومی تر باشد .

C++ برنامه نویسی شی گرا را پیاده سازی می کند .
چندین ویژگی در C++ وجود دارد که از کپسوله سازی . چند ریختی و وراثت پشتیبانی می کنند. به خاطر داشته باشید که می توانید از C++ برای نوشتن هر نوع برنامه ای و با استفاده از هر نوع روشی استفاده کنید . این مطلب کهC++ از OOP پشتیبانی می کند بدین معنی نیست که فقط می توانید برنامه های شی گرا بنویسید . همانند پیشینه خود ( یعنیc ) یکی از قویترین مزایای C++ قابلیت انعطاف آن است .





چند ریختی: (جمعه 87/4/21 ساعت 2:28 عصر)

چند ریختی کمیتی است که به یک رابط امکان می دهد تا برای یک کلاس عمومی از عملیات مورد استفاده قرار گیرد . عمل خاص توسط ذات حقیقی شی تعیین می شود . یک مثال ساده از چند ریختی در فرمان اتومبیل است . فرمان اتومبیل برای تمام اتومبیل ها بدون توجه به مکانیزمی که مورد استفاده قرار می دهند یکسان است . فرممان برای اتومبیلی که به صورت دستی کار میکند یا با نیروی برق یا هر چیز دیگری عمل یکسانی را انجام میدهد . بنابراین بعد از اینکه شما چگونگی عمل کردن فرمان را یاد گرفتید میتوانید هر نوع اتومبیلی را برانید . همین هدف نیز می تواند در برنامه نویسی اعمال شود . به عنوان مثال یک پشته ( لیستی که در آن اولین ورودی آخرین خروجی است مثل تعدادی سکه که روی هم قرار می گیرند ) را در نظر بگیرید. ممکن است برنامهای داشته باشید که نیاز به سه نوع مختلف پشته داشته باشد یک پشته برای مقادیر اعداد صحیح . یک پشته برای اعداد اعشاری و یک پشته برای کاراکترها مورد استفاده قرار گیرد . در این صورت الگوریتمی که هر سه پشته را پیاده می کند یکسان است حتی اگر داده هایی که در آنها ذخیره می شود متفاوت باشند . در یک زبان غیر شی گرا نیاز خواهید داشت تا سه نوع مختلف از روال ها ی پشته را ایجاد کرده . به هر کدام نام متفاوتی قرار داده و برای هر کدام از روابط خاص خودش استفاده کنید . به دلیل وجود چند ریختی در C++ می توانید یک مجموعه روال عمومی از پشته ایجاد کرده و آن را برای هر سه نوع به کار ببرید . با این روش بعد از اینکه استفاده از یک پشته را یاد گرفتید می توانید همه انواع آن را به کار ببرید .
به طور کلی مفهوم چند ریختی اغلب توسط عبارت ” یک رابط. چندین روش ” بیان می شود . این بدین معنی است که امکان طراحی یک رابط عمومی برای گروهی از عملیات مرتبط وجود دارد .
چند ریختی با اعمال رابط یکسانی که برای تعیین یک کلاس عمومی مورد استفاده قرار می گیرد . به کاهش پیچیدگی کمک می کند . این است وظیفه کامپایلر تا فعالیت خاصی ( مثل متد ) را برای اعمال روی آن انتخاب کند . شما به عنوان برنامه نویس نیاز ندارید تا این انتخاب را انجام دهید شما فقط نیاز دارید رابط عمومی را به خاطر سپرده و استفاده کنید .
زبان های برنامه نویسی شی گرای اولیه چون به صورت مفسری بودند از چند ریختی در زمان اجرا پشتیبانی می کردند . ولی چون C++ کامپایلری است پس هم در زمان اجرا و هم زمان کامپایل از چند ریختی پشتیبانی می کند.





کپسوله سازی: (جمعه 87/4/21 ساعت 2:27 عصر)

همانطوری که میدانید تمام برنامه ها از دو عنصور اصلی تشکیل می شوند : عبارت برنامه ( کد ) و داده ها . کد بخشی از برنامه است که عملیات را اجرا می کند و داده ها اطلاعاتی است که توسط این عملیات تحت تاثیر قرارگرفته . کپسوله سازی یک مکانیزم برنامه نویسی است که کد و داده را با هم در یک جا قرار داده و هر دو را از استفاده نادرست وتداخل خارجی ایمن نگه می دارد.
در یک زبان شی گرا . کد و داده ممکن است باهم در چنین روشی محدود شوند که یک جعبه سیاه خود ظرف را ایجاد می کند . درون جعبه تمام داده های مورد نیلز و کد است . هنگامی که در این روش کر و داده ها با هم پیوند برقرار می کنند . یک شی به وجود می آید . به عبارت دیگر . یک شی ابزاری است که از کپسوله سازی پشتیبانی می کند .
درون یک شی ( کد و داده ها ) یا هر دو ممکن است برای آن شی محلی

 

private   خصوصی/ یا عمومی ( public ) باشند . کد یا داده های محلی فقط توسط بخش دیگری از شی شناخته شده و قابل دست یابی هستند .
به همین دلیل کد یا داده محلی برای قطعه ای از برنامه که خاج از شی است . قابل دسترس نمی باشد . هنگامی که کد یا داده ها عمومی هستند بخشهای دیگری از برنامه ممکن است به آنها دسترسی داشته باشند حتی اگر درون شی تعریف شده باشند بخش های عمومی یک شی برای ارائه یک ارتباط کنترل شده با عناصر محلی شی مورد استفاده قرار می گیرند .





   1   2      >
 
  • بازدیدهای این وبلاگ ?
  • امروز: 2 بازدید
    بازدید دیروز: 1
    کل بازدیدها: 12552 بازدید
  • درباره من
  • اشتراک در خبرنامه
  •